Hoe veel acute stress kun jij aan?

Iedereen ervaart stress in zijn of haar leven. Het liefst niet al te veel stress, omdat dat je gezondheid ontzettend ondermijnt. Maar toch, op bepaalde momenten is het bijna niet mogelijk om géén stress te ervaren.

Hoe vaak en hoe veel stress je ervaart heeft niet alleen te maken met je leven nu. Ook je jeugd en je thuissituatie, een stabiele basis, voldoende liefde, veiligheid en steun, geeft je nu een drempel hoe goed, of slecht, je om kunt gaan met stress. Hoe stabieler, veiliger en gesteund jij je hebt ervaren, hoe meer stress je kunt ervaren zonder er echt klachten van te krijgen. Je stress emmer is nog leeg, zeg maar. Is dat dan de schuld van je ouders? Nee absoluut niet, ook zij hebben gedaan wat ze konden, met de bagage die zij weer hebben meekregen vanuit hun jeugd en opvoeding. Dat je dingen liever anders had gehad, is achteraf makkelijk te zeggen. Onze kinderen zullen dat zeker ook over ons zeggen.

Ik zal mijn eigen voorbeeld geven met mijn achtergrond waarom ik zo’n ontzettende stress kip ben. Toen ik 2 was, moest ik voor een relatief simpele ingreep naar het ziekenhuis, inclusief overnachting. En in de jaren 70 van de vorige eeuw mochten ouders echt niet blijven. Bezoekuur, dat was het.  Mijn eerste keer alleen van huis was dan ook ontzettend onveilig en stressvol voor me. En al was mijn jeugd verder echt goed, door deze ervaring had ik al als 2 jarige besloten dat ik op niemand kon rekenen en het alleen moest doen. Ik zie mezelf nog liggen in het ziekenhuis bedje, terwijl ik me dit bedacht. Hulp vragen of voor mezelf opkomen was daardoor zo moeilijk geworden. Nieuwe mensen leren kennen, of zelfs mensen die ik wel vaker zag moeten spreken was doodeng. En nog steeds merk ik dat wanneer ik nieuwe  of relatief nieuwe dingen alleen moet doen, ik eigenlijk altijd met paniek reageer, hartkloppingen, angstzweet, vaak naar de wc, etc.  Mijn stress emmer is dus al heel jong heel vol geraakt. En daarmee is een druppel dus eigenlijk al genoeg om hem weer te doen overlopen.

Heb ik ondertussen geleerd er mee om te gaan? Of heb ik mijn emmer leger kunnen krijgen? Zoals alles, met ups en downs. Sommige dagen is opstaan al bijna een drama. En wanneer mijn meiden naar school zijn, stort ik in en kan ik niet anders meer dan huilen. Maar andere dagen, gelukkig de meerderheid, ben ik zo dankbaar dat ik er ben en dat ik mag doen wat ik zo graag wil: mensen helpen. Dat lukt dus niet altijd en ik hoop dan maar dat wanneer een afspraak echt niet door kan gaan, mensen begripvol zijn.

Dankzij hulp van verschillende collega therapeuten en vriendinnen kom ik iedere keer een stap verder in het helen. En met behulp van homeopathische trauma middelen kan ik de echte paniek of angst momenten sneller voorbij laten gaan. En ben ik vooral ook  bezig met mijn cel-geheugen over dit trauma op te ruimen. Want ik geloof zeker dat al onze herinneringen, goede en slechte, opgeslagen liggen in onze cellen. Geef het de juiste middelen om te helen en ons lichaam doet dat met alle liefde! Ik ben zelf, 43 jaar na dato, begonnen met opruimen omdat ik zo veel energie kwijt raak aan die stress en paniek! En na al die tijd kreeg ik toch nog fysieke reacties die ik alleen kan relateren aan die opname! Bizar indrukwekkend, maar zooooo indrukwekkend!

Ben ik nu klaar? Nee, nog lang niet! Nog steeds reageer ik met paniek als één van mijn dochters belt dat er wat is. Of we weer voor controle moeten naar het ziekenhuis en de uitslagen zijn niet zo goed als ik hoopte. Leven betekend ook dat we continue kunnen ervaren dat die leeggemaakte emmer weer binnen een paar tellen vol kan zijn. Zoek en vindt de voor jou best werkende manier om te zorgen dat die emmer weer leeg of deels leeg wordt.

Hoe ga jij daar me om? Hoe vol is jou stress emmer om mee te beginnen? Kun je best veel hebben, of zit die ook binnen de minste tegenslag of uitdaging al weer vol? Weet je de oorzaak hiervan, of niet, maar is er veel angst, eenzaamheid, onveiligheid in je leven geweest? En hoe bepaald dat je leven nu? Kun je het er over hebben met iemand? Dat verminderd in ieder geval al een deel van die stress.

Canva - emmer

Wil je aan de slag met je oude wonden, je oude trauma’s, weet dan dat homeopathie je ook daar heel goed bij kan ondersteunen. Er zijn prachtige middelen hiervoor, zelfs als je niet precies weet wat er is gebeurd waardoor die stress zo bepalend is, alleen dat je blokkeert of in paniek raakt. Net als ik. Je ervaringen zijn onderdeel van wie je nu bent, maar bepalen zeker niet de rest van je leven als je er mee om leert gaan en het uit je cel geheugen kunt krijgen.

Wil je graag meer weten over dit onderwerp, over trauma’s of over stress in het algemeen en wat homeopathie daar bij kan betekenen? Stuur me gerust een berichtje, via mail of telefonisch.

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s